Subscribe to RSS Feed

பாரில் காத்திடு எந்தன் விழுதே !

on March 27th, 2014 by sakthi

துள்ளுமொரு காலைப் பொழுதில்

அள்ளுமொரு இயற்கைக் காட்சி

சொல்லுமொரு இனிய செய்தி

வெல்லுமொரு மனதைப் பொழுது


வீசும் தன் கதிர்களினால் புவியில்

பூசும் ஒளியை ஆதவன் அழகாய்

பேசும் அந்தப் பறவையின் மொழிகள்

காசும் தாரா இத்தகை இன்பத்தினை


கொஞ்சும் முகில்கள் வானத்தினை

கெஞ்சும் விழிகள் ஒருகணம் நோக்கிட

விஞ்சும் மகிழ்வது ந்ஞ்சை நிறைத்திட

தஞ்சம் என்றே இயற்கையில் புகுந்திட


என்றும் வாழ்ந்திடும் இயற்கையை மதித்திடா

கொன்றும் வென்றும் மிதித்திடும் மனிதர்

அன்றும் இன்றும் தம்நிலை மறந்திட்டே

இன்றும் புவியை அழித்திடும் ஓர்நிலை


பகலும் இரவும் ,மாறாத இயல்பே

ஆதியும் அந்தமும் காணாத உலகிது

இன்றும் நேற்றும் ஒன்றாய் இருந்திடா

மண்ணும் விண்ணும் படைத்தவர் யாரோ ?


நான் எனும் அகந்தயால் நானிலம் தன்னை

வீண் எனும் வகையில் வாழ்ந்திடும் வகை

ஏன் என்று கேட்டு திருந்திடும் வேளையில்

தேன் என்றே இயற்கையை சுவைத்திடுவரே


எப்போதும் இப்படி வாழ்வோம் என்றே

அப்போது நானும் எண்ணியதாலே வாழ்வில்

தப்பான அர்த்தம் தேடி ஓடி ஓடி

இப்போது காணும் கரையின் வெறுமை


சொல்ல முடிவது என்னால் ஓர் பாதியே

மெல்ல நினைப்பது வாழ்வின் மீதியை

வெல்ல முடியாத இயற்கை நிகழ்வுகள்

சொல்லித் தருவது விலையிலா அனுபவம்


நீரில் தோன்றும் குமிழியைப் போலவே

யாரின் வாழ்வும் முடியும் இப்புவியிலே

நேரில் காணும் இயற்கையின் அழகை

பாரில் காத்திடு எந்தன் விழுதே !


சக்தி சக்திதாசன்

| Posted in கவிதை

Leave a Reply