Subscribe to RSS Feed

விடிந்ததுவோ எந்தன் உலகம் ?

on June 23rd, 2010 by sakthi

 1386-0905-2920-0025

 

ஆற்றோரம் நான் நடந்தேன்

மாற்றோடு சேதி சொன்னேன்

நேற்றோடு நிகழ்ந்ததெல்லாம்

காற்றோடு பறக்க விட்டேன்

 

குழல் போன்ற சடையினிலே

முல்லை மலர் சூட்டி வந்தவளும்

முகில் மூட மறைந்து விடும்

வான் நிலவாக தேய்ந்து விட்டாள்

 

உள்ளமெனும் முன்றலிலே

ஆசைத் துளித் துளியாய்ப் பொழிந்த

அந்த நாளின் உணர்வுகளாய்

ஆகியதோ அக் காதல் மழை

 

பூந்தோட்டக் காவல்காரன்

பூப்பறிக்க முடியாமல்

மலரில்லா மாலையோடு

மனை சென்ற காலமது

 

நட்பென்னும் அழியாச் செல்வம்

நெஞ்சமெலாம் நிறைந்திருந்த வேளை

இளரத்தத் துடிப்புகளே அன்று

இதயத்தை இயக்கியதோ

 

நெஞ்சமொரு நதிப்படுக்கை

நினைவுகளே ஆற்றுவெள்ளம்

அணையுடைத்துப் பாயும் வேளை

அதுகூடப் பாடும் கவிதை

 

மெல்லினிய மாலைப் பொழுதினில்

சொல்லினிய தமிழெடுத்து

வல்லினிய கவிதை தொடுப்பது போல்

இல்லையிங்கு ஒரு இன்பம்

 

வேண்டா மந்த சோகமினி

வேண்டு மந்த இன்பச் சோதனை

உணர்வுகளே அம்புகளாய் நம்

உள்ளத்தைத் துளைத்திடும் வேளைகளோ ?

 

கண்களுக்குள் புதைந்து போன

சாட்சியில்லாக் காட்சிகள்

பெண்களுக்குள் உறைந்து விடும்

புரியாத உணர்வலைகள்

 

கால்களைத் தழுவிக் கொண்டே

கரைதவழும் ஆற்று நீராலே

விழித்துக் கொண்டன விழிகள் !

!

விடிந்ததுவோ எந்தன் உலகம் ?

 

 

| Posted in கவிதை

Leave a Reply