Subscribe to RSS Feed

மனிதாபிமானத்தை மிஞ்சிய ஆன்மீகம் இல்லை

on March 20th, 2010 by sakthi
hindu11
நமக்குள்ளே இருக்கும் தெய்வத்தை நாம் கண்டு கொள்ளாவிட்டால் ஆலயத்தில்
இருக்கும் தெய்வத்தை எப்படி அடையாளம் காணப்போகிறோம் ?
இந்தக் கேள்வியின் அடியிலே உறைந்து கிடக்கும் உண்மைகளை நாம்
உரசிப்பார்க்கத் தயங்கக்கூடாது.

நான் ஆன்மீகத்தில் நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு ஆன்மீகவாதி என்று கூறிக்கொண்டு,
தெய்வத்தின் பெயரால் பெருநாட்களிலெல்லாம் விரதங்களைப் பேணிக்கொண்டு, சக
மனிதனின் உணர்வுகளை மதிக்கத் தெரியாமல் வாழுவோர் பலர் இருக்கிறார்கள்.

ஆன்மீகம் என்றால் என்ன? அன்மாக்களின் புனிதத்தை அறிந்து கொள்வது.
அகந்தைகளைக் களைந்து கொள்வது. நான், எனக்கு என்னும் என்னும் எண்ணத்தை
குறைத்துக் கொண்டு போக முயற்சிப்பது.

என்னைப்போன்ற தேவைகள் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கும், என் தேவைகளைச்
சந்தித்துக் கொள்ள நான் எடுக்கும் முயற்ச்சிகளைப் போலவே அடுத்தவனும்
எடுக்கிறான். அவனின் உணர்வுகளை மிதித்து விடாமல் நடக்க நான் பழகிக் கொள்ள
வேண்டும் என்று ஒரு மனிதன் எப்போது எண்ணத் தொடங்குகிறானோ, அப்போதே அவன்
மனதில் ஆன்மீகம் வேரூன்றத் தொடங்கி விடுகிறது.

ஆன்மீகம் என்றால் மனிதாபிமானம். மனிதனை மதிக்கத் தெரியாதவர்களால்
தெய்வத்தை எப்படி உணர முடியும் ? கண்முன்னால் எமது கண்ணுக்குப்
புலப்படும் மனிதர்களையே உணரமுடியாதவர்கள் எப்படி காற்றோடு காற்றாக,
மழையோடு மழையாக , இருளோடு இருளாக கலந்திருக்கும் இயற்கையின் வடிவமான
தெய்வத்தை உணர்ந்து கொள்ளப் போகிறார்கள் ?

வாழ்க்கை என்பது வாழ்வினாலும், தாழ்வினாலும் ஆக்கப்படுகிறது வாழ்வை
ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்காத மனம், தாழ்வை ஏற்றுக் கொள்ள அஞ்சுகிறது.
தன்னுடைய தாழ்விலும் மாற்றவருடைய வாழ்வைப் பார்த்து மகிழும் மகிழும் மனதை
அடைந்து விட்டால் அம்மனிதன் தெய்வீகத் தன்மையை உணரத் தொடங்கி விட்டான்
என்று பொருள்.

எந்த மதம், எந்த மொழி, எந்த இனம் என்னும் பாகுபாடு தோன்றாமல் கண்முன்னால்
காணும் மனிதனை “மனிதன்” என்னும் தோற்றத்திலே பார்க்கப் பழகிக் கொண்டால்
மனதில் வேற்றுமை உணர்வுகள் விலகத் தொடங்கும்.

பள்ளத்திலே இருப்பவனுக்கு கை கொடுக்கும் மனப்பான்மையும், உச்சியிலே
இருப்பனுக்கு உரம் கொடுக்கும் மனப்பான்மையும் ஒருவனுக்கு வந்து விட்டால்
அவன் மனம் கலங்கள் என்னும் நிலமையைத் தாண்டி விடுகிறது.

ஆன்மீகமும், அமனிதாபிமானமும் வேறில்லை. ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிக்
கிடக்கிறது ஆன்மீகத்திற்கு மதச்சாரம் தேவையில்லை அது “மனிதத்துவம்”
என்னும் மாபேரும் பண்பிலே மிளிர்ந்திருக்கிறது.

அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்
16.03.2010

| Posted in சொல்லச் சொல்ல இனிக்குதடா

Leave a Reply