Subscribe to RSS Feed

காற்று வீசட்டும் பாய்மரத்தை மட்டும் கட்டுப்படுத்து

on February 18th, 2009 by sakthi

பாய்மரக் கப்பல் கடலிலே பயணம் போகிறது. அப்பாய்மரக்கப்பலின் பயணத்துக்கு காற்று இன்றியமையாதது. ஆனால் காற்று அடிக்கிறது பயணம் தானாக நடக்கும் என்று இருந்து விட்டால் விளைவு என்ன?

காற்றடிக்கும் திசையிலே பயணம் தொடரும் ஆனால் அது நாம் எந்த இடத்தை இலக்கு வைத்து பயணத்தைத் தொடங்குகிறோமோ அந்த இடமாக இருக்காது.

அப்படியானல் பயணம் எமது இலக்கை நோக்கி நடக்க வேண்டுமானல் அதிலே எமது பங்கு என்ன?

எமது திறமையால் பாய்மரத்தைக் கட்டுப்படுத்தி அந்தக் காற்றின் வேகத்தின் துணை கொண்டு கப்பலை எமது இலக்கை நோக்கிச் செலுத்துவதே.

பாய்மரம், கப்பல், காற்று என்ன இவன் உளறுகிறானே என்று சிந்திக்கிறீர்களா ? இல்லை எமது             வாழ்க்கைப்பயணத்தை இந்த பாய்மரக் கப்பலின் பயணத்துக்கு கொஞ்சம் சத்தமாக ஒப்பிட்டு பார்த்துக்   கொண்டேன்.

வாழ்விலே கஷ்டங்கள் ஏற்படுகின்றன. அந்த கஷ்டங்களைக் கண்டு மனம் தளர்ந்து உட்கார்ந்து விட்டால் கதி அதோ கதியாகி விடும். பலரின் வாழ்விலே அவர்களின் முன்னேற்ரத்துக்கு வழிவகுத்தது அவர்கள் அடைந்த கஷ்டங்களே.

வாழ்க்கையில் ஏற்படும் சிக்கல்களுக்கு விடைதேடும் போதுதான் நமக்குப் புதுவழி பிறக்கிறது. புதிய கதவுகள் திறக்கின்றன. புதிய உணர்வுகள் ஏற்படுகின்றன. புதியதோர் அனுபவம் வாழ்க்கைப் புத்தகத்தில்  புதிய அத்தியாயமாக இணைகிறது.

பலவழிகளால் எமக்கு இடர்கள் ஏற்படுகின்றன, யாரை நாம் எமது சொந்தங்கள் என்று நம்பியிருந்தோமோ அவர்களே இடர்களைப் பிறப்பிக்கும் சம்பவங்கள் ஏற்படும். எப்படி அதை நாம் உள்வாங்கிக் கொள்கிறோம் என்பதிலேதான் எமது மனதின் அமைதியும், வாழ்க்கையின் பயணமும் தங்கியுள்ளது.

இவைகள் எமக்கும் மேலே உள்ள ஒரு சக்தி எமக்கு மற்றவர்களைப் பற்றிப் புரியவைக்கத் தரும் அருமையான சந்தர்ப்பங்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் அதற்கு ஓர் காரணம் தெரிகிறது. மனதுக்கு அமைதியும் கிட்டுகிறது.

ஆமாம், வாழ்க்கையில் எமக்கு ஏற்படும் துன்பங்கள் துயர்கள், இடர்கள் காற்றைப் போன்றதே, ஜயோ      காற்றடிக்கிறதே என்று அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டால்…….

ஆனால் அதே காற்றின் வீச்சுக்கு ஈடுகொடுத்து எமது வாழ்வென்னும் பாய்மரத்தை எமது இலக்கை நோக்கித் திருப்பிக் கொண்டால், அதே துன்பங்கள், துயரங்கள், இடர்கள் எம்மை வாழ்வில் முன்தள்ளி விடும் காரணிகளாக அமைந்து விடுகின்றன.

இடர்களையும், துயர்களையும் தாங்கிடுவது அத்தனை சுலபமா? என்று எனைப் பார்த்து பல கேள்விகள் எழலாம். இல்லை துர்களைத் தாங்குதல் அத்தனை சுலபம் அல்ல ஆனால் பக்குவப்பட்ட மனத்தினால் அவற்றை கொஞ்சம் இலகுவாக்க முடியும்.

எனது வாழ்வில் நடந்த பல செயல்கள் இதை அனுபவத்தின் மூலம் எனக்கு உணர்த்தியிருக்கின்றன. என் தந்தை உயிரோடிருக்கும் காலங்களில் எனக்கு அழகாய் அளித்த அறிவுரைகள் அப்போது புளிக்கத்தான் செய்தன. ஆனால் அனுபவங்களின் வழி அவற்றை நானே உணரும் பொழுது அவர் சொன்ன வார்த்தைகளின் அடியே கோடிட்டு நின்ற ஆழமான உண்மைகள் எனக்கு நன்றாய் உரைத்தன.

அதோ வாசல் தெரிகிறது என்று ஓடிப்போகும் போது அந்த வாசலைக் காட்டிய கதவு அடைக்கப்பட்டு விடுகிறது. ஜயோ கதவு மூடிவிட்டதே என்று கலங்கித் திரும்பும் போது சிறியதாய் ஒரு வெளிச்சம் மற்றொரு வாசலைக் காட்டுகிறது. அந்த வாசலினால் வெளியே வருபோது புதிய பல உறவுகள் எம்மை வந்தடைகின்றன.

தேங்கி நிற்கும் தண்ணீர் நதியாகிவிடாது. ஓடுக்கின்ற நீரே மக்களுக்கு நன்மை பயக்கும் நதியாகி வாழ்கிறது. தேங்கி நின்று குட்டையாகி விடக்கூடாது என்பதர்காகவே சிலநேரங்களில் சிலவழிகள் அடைக்கப்ப்டு, ஓடுவதற்கு எமக்கு நதிப்படுக்கை கிடைக்கிறது.

வரும் இடர்களைத் தடைகளைக் கண்டு தளர்ந்து விடாதீர்கள் ஏனெனில் அதுவே உங்கள் வாழ்க்கைப் பயணத்தைச் செலுத்த உதவும் காற்றாகிறது. உங்கள் மனமென்னும் பாய்மரத்தைக் கட்டுப்படுத்து அந்தத் தடை என்னும் கற்றைத் துணையாக்கி உங்கள் வாழ்க்கைப் பயணத்தின் இலக்கை நோக்கி பயணமாகுங்கள். அதுவே நிச்சயம் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும்.

சத்தமில்லாமல் அந்தப் பாய்மரம் காற்றுடன் போடும் ஒரு யுத்தம் தான் அதன் பயணத்துக்கு வழிவகுக்கிறது.

அன்புடன்
சக்தி

| Posted in சத்தமுமில்லை யுத்தமுமில்லை

Leave a Reply